Zawartość tej strony wymaga nowszej wersji Adobe Flash Player.
Na makiecie:
Ołtarz główny
– wniebowzięcia N.M.P. ufundowany w 1645 r. przez opata Zbigniewa Ossolińskiego, namalowany przez Bartłomieja Strobela. Ołtarz jest architektoniczny, dwukondygnacyjny z bramkami po bokach. Zdobią go obrazy z przedstawieniem Wniebowzięcia Matki Bożej (główny), Boga Ojca i Ducha Św. w zwieńczeniu. U dołu obrazu z prawej strony klęczy św. Bernard, a z drugiej męczennik – św. Florian. Twarz MB to oblicze Marii Gonzagi – żony króla Władysława IV, twarz św. Floriana to oblicze króla – Jana Kazimierza. Po bokach w niszach między kolumnami znajdują się drewniane figury św. Benedykta i Bernarda, a ponad gzymsem rzeźby św. Wojciecha i Stanisława. Na szczycie jest rzeźba św. Floriana z aniołami po bokach.
Obraz św. Walentego
znajduje się na ścianie północnej prezbiterium, ponad stallami. Powstał ok. poł. XVII w. Podzielony został na dwie części przedstawiające dwa okresy z życia świętego. Z lewej sceny z okresu młodości, kiedy to podczas studiów stykał się z różnymi pokusami, lecz dzięki mocy od Boga odrzucił je. Z prawej obraz przedstawia scenę odmowy przyjęcia niższych święceń przez św. Walentego z rąk biskupa innowiercy.
Freski "Sąd Ostateczny"
– znajdują się na południowej ścianie prezbiterium. Polichromie są mocno zatarte, niemniej w scenie Sądu Ostatecznego widoczna jest postać Chrystusa Sędziego z mieczem i z zatartymi postaciami Matki Bożej i św. Jana. Ponad postaciami potępionych anioł dmie w trąbę, a szatani wpychają ludzkie figurki do otwartej paszczy Lucyfera. Po lewej stronie znajdowała się brama ogrodu rajskiego, z której czytelne są tylko fragmenty architektury.
Ołtarz św. Anny
– architektoniczny, z I połowy XVIII w. Przedstawia on św. Annę biorącą Dzieciątko Jezus z rąk NMP. W tym samym ołtarzu, na ścianie znajduje się obraz św. Barbary jako "zasuwa".
Ołtarz Matki Bożej Różańcowej
Ufundowany przez Franciszka Rzerowskiego na początku XVIII w. W ołtarzu umieszczony jest łaskami słynący obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z początku XVII w. Na zasuwie znajduje się obraz Zwiastowania NMP z dawnego ołtarza głównego, a w zwięczeniu obraz przedstawiający świętych Piotra i Pawła w więzieniu. Wzmianki historyczne ze starych kronik podają o licznych uzdrowieniach i doznanych łaskach przez modlących się przed tym obrazem.
Kaplica Krzyża
– jest jedną pozostałą z dwóch kaplic bliźnich, przylegających do prezbiterium. W kaplicy znajduje się ołtarz Ukrzyżowania. Centrum ołtarza stanowi dekorowana ornamentem akantowym rama w formie krzyża z I poł XVIII w., a w niej krucyfiks z ozdobnym krzyżem i figurą Ukrzyżowanego Jezusa. Po bokach ołtarza są bramki, a na nich figury MB Bolesnej i św. Jana z XVIII w. oraz putta.
Kaplica św. Walentego
Znajduje się w dawnej bibliotece klasztornej. Ołtarz w kaplicy jest architektoniczny, analogiczny do ołtarza św. Anny. Pochodzi z I połowy XVIII w. W ołtarzu znajduje się obraz św. Walentego wraz z jego relikwiami. Na zasuwie jest obraz przedstawiający świetych: Dominika, Karola Boromeusza i Jana Kantego z XVII/XVIII w. Wierni licznie modlą się do św. Patrona, zwłaszcza o zdrowie, o dobry wybór narzeczonego(nej) i o opiekę nad małżeństwami.
Ołtarz św. Mikołaja
Pochodzi z I połowy XVIII w., nad nim umieszczony jest portret św. Benedykta. Ołtarz malowany iluzjonistycznie na płótnie naklejonym na deskę.
Ołtarz Opłakiwania
Obraz przedstawia MB Bolesną ukazującą cystersom umęczone Ciało Zbawiciela. Obraz i portret cystersa pochodzi z XVIII w.
Ołtarz św. Kazimierza
Pochodzi z połowy XVII w. i przedstawia świętego w płaszczu królewskim i mitrze książęcej. Jego zasuwę stanowi obraz św. Kryspina i Kryspiniana z połowy XVII w. W zwieńczeniu postać św. Marcina w scenie ofiarowania połowy płaszcza biedakowi.
Ołtarz bł. Wincentego Kadłubka
Barokowy, bogato zdobiony. Ponad nim obraz św. Franciszka z Asyżu. W nastawie jest deska, a na niej obrazy z historią Tobiasza, Dawida Króla oraz zabijanie przez Anioła Śmierci pierworodnych synów w Egipcie. Dawniej był tu obraz św. Michała Archanioła.
Ołtarz św. Antoniego
Ołtarz barokowy, architektonicznie pochodzi z XVIII w., w nastawie mieści obraz, a w zwieńczeniach płaskorzeźbioną scenę. Obraz św. Antoniego jest starszy od ołtarza – pochodzi z poł. XVII w.
Ołtarz św. Józefa
Ołtarz posiada obraz śmierci św. Józefa podtrzymywanego przez Jezusa i Marię oraz Boga Ojca przyjmującego jego duszę. Datowany jest na XVII w.
Ołtarz św. Benedykta
Pochodzi z XVIII w., natomiast obraz św. Benedykta z ok. XVII w.
Ołtarz św. Bernarda
Jest analogiczny z ołtarzem św. Benedykta i pochodzi z połowy XVIII w. Obraz przedstawia klęczącego Bernarda.
Ambona
– z 1730 r., w stylu regencji, pierwotnie umiejscowiona była przy filarze północno-zachodnim, na obecne miejsce przeniesiona została w 1876 r. Ambona składa się z mównicy i tzw. kaptura z baldachimem. Pod baldachimem umieszczono grupę aniołów przedstaiającą koronację Matki Najświętszej.
Chrzcielnica
– gotycka z XV w. Nakryta przykrywą z II połowy XVII w. Nad nią umieszczony jest obraz Chrztu Chrystusa. Zwieńczona baldachimem z rzeźbą putta z XIX w. trzymającego formułę chrztu.
Stalle
Pod ścianami w prezbiterium stoją dwa segmenty stall, pozostałe znajdują się w kaplicy św. Walentego i pod chórem. Stalle pochodzą z XVII w. Są one bogato zdobione dekoracjami snycerskimi. Okrągłe obrazy umieszczone w stallach przedstawiają żywot św. Bernarda. W transepcie, przy filarach i w kaplicy św. Walentego znajdują się drewniane rzeźby lwów, które służyły jako podnóżki do stall.
